“ค่ะคุณหนู มันเช้าไปได้ตั้งเกือบค่อนแล้วค่ะ” เด็กแก้วสาวใช้ก้มมองตูบ่อนํ้าน้อยของหนูพิมพ์ลูกสาวนายจ้าง ซึ่งฃณะนั้นบวมเป่งเพราะคาบคาขนาดเอาไว้ ฟองนํ้าขุ่นๆ ขาวๆ จับตรงที่ขนาดของไอ้สามล้อถีบแดง แด่มันไม่ใช่แค่คราบขาวเท่านั้น มันยังมีคราบของเลือดสีแดงใสๆย้อยไหลดามลงมาด้วย หนูพิมพ์กดแช่คาเอาไว้ สองขาที่ยันพื้น นิ้วเท้าจิกเกร็งแน่นกับพื้นห้อง ก้นยกลอยอยู่ทำมุม 45 องศายกลอยคาบคาขนาดของไอ้สามล้อถีบสีแดงเอาไว้ เด็กแก้วสาวใช้ต้องเอามือไปจับบั้นท้ายที่ขาวปานหยวกของหนูพิมพ์เอาไว้ มือข้างหนึ่งโอบกอดดอ แล้วเอียงแก้มไปกระซิบที่ใบหูของหนูพิมพ์เด็กสาวว่า “คุณหนูค่อยๆยกขึ้นช้าๆนะ แล้วค่อยๆเอาลง ถ้าเจ็บแค่ไหนก็หยุดเอาแต่แค่นั้นค่ะ” “จ๊ะ พิมพ์จะลองดู” หนูพิมพ์รับคำ แล้วก็เริ่มกดสาวขึ้นอย่างช้าๆ ตลอดเวลาปากบ่อมันปลิ้น ตอดรัดเป็นระยะๆ จนไอ้สามล้อถีบสีแดงนอนหลับตาปี๋เลย หนูพิมพ์ยกขึ้นลงตามจังหวะที่เด็กแก้วสาวใช้คอยกำกับอยู่ แรกทีเดียวก็อย่างช้าๆ แล้วก็เริ่มปรับทิศทางจนกลายเป็นเร็วขึ้น เพราะธรรมชาติสร้างให้เพศหญิงช่องร่วมมีอาการตื่นตัว ขยายได้เมื่อเกิดมีอารมณ์ในการร่วม บ่อน้ำน้อยของหนูพิมพ์จึงคาบคาขนาดของไอ้สามล้อแดงเข้าไปจนเกือบมิดอยู่รอมร่อ หนูพิมพ์ได้แต่ยกขึ้นยกลง สองตาหลับพริ้ม เอามือช้างหนึ่งกอดคอเด็กแก้วสาวใช้ในบ้านเอาไว้ ส่วนเด็กแก้วสาวใช้ก็เริ่มก้มลงอมดูดปทุมถันวัยกระเตาะของหนูพิมพ์เอาไว้สลับไปมา จนหนูพิมพ์ร้องครางเสียงดังลั่นห้องเลยทีเดียว “แก้ว ทำไมมันจึงเสียวซ่าน…อย่างนี้ พิมพ์มันส์จังเลย” หนูพิมพ์ร้องบอกขณะยกขึ้นลง โดยมีเสียงเนื้อกระทบตังลั่นพอประมาณ มือช้างหนึ่งก็กดหัวเด็กแก้วสาวใช้ให้เร่งการดูดที่รุนแรงขึ้น “ค่ะ คุณหนูเก่งแล้วค่ะ ลองก้มดูซี่คะ คุณหนูก็เข้าไปได้เกือบหมดอันแล้ว” “จริงหรือแก้ว?” “จริงค่ะ เมื่อไม่เชื่อแก้ว ก็ก้มลงดูเองซี่คะ” หนูพิมพ์ได้ฟังแล้วก็เลยผงกหัวก้มลง พลันหนูพิมพ์ก็มองเห็นภาพที่ชวนให้ขนลุกทีเดียว เพราะเนินบ่อที่หนูพิมพ์มักจะเช็ดจับเล่นอยู่เสมอเวลาอาบน้ำเสร็จนั้น บัดนี้มันบวมเป่งจนแลดูน่าเกลียดทีเดียว หนูพิมพ์มองดูแล้วเกิดอารมณ์เสียวสะท้าน เลยแหงนหน้ากลับแล้ว ยกก้นขึ้นลงอย่างเร็ว ไอ้เริงไอ้สามล้อถีบแดงยกก้นรับเป็นจังหวะๆ ทันทีพลันมันก็เอาสองมือรั้งเอวหนูพิมพ์เอาไว้ แล้วยกให้จังหวะเสียเอง หนูพิมพ์ร้องครวญครางอย่างมีความสุขมากทีเดียว โดยลืมอาการเจ็บปวดเป็นปลิดทิ้ง ไอ้สามล้อถีบแดงไม่สามารถอดทนต่อการบีบรัดของหนูพิมพ์อีกต่อไปได้ “โอ๊ย คุณหนูครับ ผมจะ… จะ…” เพียงแค่เสียงจะ..จะ..สองสามครั้ง เด็กแก้วสาวใช้ รีบผลักร่างของหนูพิมพ์ออกทันที เสียง ขนาดของเจ้าเริงสามล้อถีบสีแดงหลุดออกมาจากร่องบ่อ เสียงดัง “บลั๊วะ” แล้วเด็กแก้วสาวใข้ก็เอาสองมือกำขนาดของไอ้สามล้อถีบสีแดงหนุ่มเอาไว้ รูดขึ้นลงอย่างเร็ว ร่างไอ้เริงเกร็งกระตุกสองสามครั้ง ก่อนที่มันจะฉีดเปลวอุ่นๆเหนียวๆออกมาอย่างสูง แล้วย้อนตกลงไปในที่ตรงหน้าท้องของตัวเอง หนูพิมพ์ซึ่งตกใจในอาการผลักของสาวใช้ เลยนั่งมองดูการกระทำของเด็กแก้วสาวใช้ตนเองอยู่ เห็นภาพที่ไอ้เริงไอ้สามล้อแดงร้องครวญครางร่างกระตุกแล้ว ก็ชื่นชอบใจยิ่งนัก “แก้ว…นั่นน้ำอะไรนะ? ทำไมมันจึงพุ่งออกมาอย่างนั้น..มากด้วย?” “ก็เนี่ยแหละค่ะ ที่แก้วต้องผลักคุณหนูออก ขืนปล่อยให้ออกข้างใน อีแก้วตายแน่ๆเลย คุณหนูอาจท้องได้” “ท้อง…แล้วเนี่ยพิมพ์จะท้องไหม? ว้า…แย่เลย” หนูพิมพ์เริ่มมีความกังวลกับคำว่า“ท้อง”ขึ้นมาทันที “ไม่หรอกค่ะ พี่เริงเขาออกมาหลั่งข้างนอกอย่างนี้ รับรองไม่ต้องเป็นกังวลหรอกค่ะ” เด็ก แก้วสาวใช้เอ่ยปลอบ “ค่อยยังชั่วหน่อยแก้ว ฉันแสบตรงจิ๋มจังเลย” “ไหน…คุณหนูมานั่งอ้าขาตรงนี้ชิคะ แก้วขอดูหน่อย” เด็กแก้วสาวใช้เอ่ย หนูพิมพ์ได้ฟังก็เลยขยับร่างมานอนเคียงข้างไอ้เริงไอ้สามล้อถีบสีแดงซึ่งนอนหายใจระทวยเพราะเพิ่งจะพ่นพิษออกมาหยกๆ เด็กแก้วสาวใช้แย้มขาหนูพิมพ์ลูกสาวนายจ้างออก ก็ตกใจถลึงตาโตทันทีเลย แต่ไม่ได้เอ่ยเลียงใดๆออกมา เพราะภาพที่เห็นอยู่เบี้องหน้านั้น บ่อนํ้าของหนูพิมพ์พังยับเยินเลยทีเดียว แผลฉีกยาวที่มุมปากล่างมีเลือดไหลออกมาซิบๆ จนเด็กแก้วสาวใช้ต้องเอาผ้าเช็ดตัวมาซับออก บ่อน้ำที่เมื่อไม่ถึงชั่วโมงที่ผ่านมานี้ ยังเป็นร่องนํ้าที่เล็กนิดเดียว แต่บัดนี้มันได้ถูกไอ้สามล้อถีบลีแดงหนุ่มจากที่ราบสูงได้ทะลุทะลวงเลียจนกลวงโบ๋อย่างนั้น เด็กแก้วเห็นภาพแล้วแทบหลั่งน้ำตาออกมา ด้วยความสงสารหนูพิมพ์จับใจ แต่พอแหงนหน้าขึ้นมองดูก็เห็นมือหนูพิมพ์กำลังจับขนาดของไอ้เริงเอาไว้แล้วรูดเล่นอยู่ ส่วนปากน้อยๆของหนูพิมพ์นั่น ไอ้เริงสามล้อถีบลีแดงมันประกบบดบี้สนิทแน่นเลยทีเดียว หนูพิมพ์อ้าขาส่ายไปมา เอาขาข้างหนึ่งมาสะกิดเขี่ยเด็กแก้วสาวใช้ เด็กแก้วสาวใช้เลยเอาปากทำรักให้หนูพิมพ์เด็กสาวใหม่ จนเริ่มมีอารมณ์อีกครั้ง ไอ้เริงไอ้สามล้อถีบลีแดงนั่นมันมีพลังร่วมอย่างมหาศาล มันไม่ยอมอ่อนตัวง่ายๆเลย ไอ้เริงมันต้องการร่วมกับหนูพิมพ์อีกสักครั้ง เพราะมันในชีวิตก็ไม่เคยได้สัมผัสกับความไร้เดียงสาอย่างหนูพิมพ์มาก่อนเลย ไอ้เริงจูบหนูพิมพ์ไป สองมือก็บีบเคล้นปทุมกันของหนูพิมพ์ไปด้วย เด็กแก้วสาวใช้ใช้ปากทำสักครู่ก็ลุกขึ้นยืน แล้วเอาผ้าถุงมาเช็ดที่เนินบ่อน้ำของตนเอง แล้วเอ่ยบอกว่า “พี่เริงมาทำให้ฉันบ้างซี่ อยากจะเสร็จอีกแล้ว” ไอ้เริงมันรู้ว่าขณะนี้สิ่งเดียวที่จะทำได้ ก็คือการตามใจเด็กแก้วสาวใช้ให้มากที่ลุด เพราะจะเป็นบันไดไปสู่หนูพิมพ์ให้มาร่วมกับมันได้อีกครั้งหนึ่ง เด็กแก้วสาวใช้ก็เลยมานั่งคร่อมหน้าไอ้เริงเพี่อให้ไอ้เริงได้ใช้ลิ้นให้ ส่วนหนูพิมพ์นั่นช้กเริ่มเรียนเวิชากามศาสตาร์ได้อย่างรวดเร็วเลยทีเดียว หนูพิมพ์เลื่อนลงล่างเอาปากอ้าอมขนาดเอาไว้ทันที แม้นจะได้ไม่มากนัก แต่ก็สามารถทำให้ใอ้สามล้อถีบลีแดงสามารถเกร็งขายกตั้งชันเอาไว้ได้ “แก้วมาลองประตูหลังดูบ้างไหม?” ไอ้สามล้อถีบหนุ่มเอ่ยถาม “ก็ได้พี่” เด็กแก้วสาวใช้สนองรับทันที พลางลุกขึ้นแล้วหมอบลงกับพื้นโก่งบั้นท้ายขึ้นมาเล็กน้อย ไอ้สามล้อถีบหนุ่มเอาเบบี้โลชั่นที่เหลือมาป้ายทาที่ขนาดของมัน แล้วเอาไปป้ายทาที่ร่องก้นของสาวใช้ “คุณหนูพิมพ์ช่วยแหวกแก้มก้นให้หน่อยนะครับ” ไอ้เริงร้องบอกหนูพิมพ์ หนูพิมพ์ทำตามคำร้องขอของไอ้เริงไอ้สามล้อถีบแดง โดยเอามือเปิดแก้มก้นของสาวใข้เอา ไว้ ขึ่งไอ้เริงก็ได้จ่อขนาดของมันลงไปอย่างข้าๆ เด็กแก้วสาวใช้แอ่นโย้ตะโพกไปข้างหน้าทันที “เบาๆพี่เริง เจ็บจังเลย” ไอ้เริงมันชำนาญในเรื่องอย่างนี้อยู่แล้ว มันค่อยๆบรรจงทำอย่างทะนุถนอมมากเลยทีเดียว หนูพิมพ์จ้องมองดูการเคลื่อนตัวของขนาดจัมโบ้ของไอ้สามล้อถีบแดง ที่มันเคลื่อนตัวผ่านเช้าร่องก้นของสาวใช้ในบ้านเข้าไปเกือบหมด จนเริ่มสาวกระแทกออกมาได้ เด็กแก้วสาวใช้ร้องครางเสียงดังลั่น จนหนูพิมพ์ต้องเอามือเอื้อมลงล่างไปใช้สะกิดสะเกาตรงบ่อนํ้าของสาวใช้ เพี่อเป็นการกระตุ้นไปในตัวอีกทางหนึ่ง เพียงไม่นานนักเด็กแก้วสาวใช้ก็ร้องออกมาเสียงหลงว่า “พี่เริง ฉันเสร็จอีกแล้ว” ไอ้เริงไอ้สามล้อถีบสีแดงไม่รอช้า มันเร่งระรัวกดกระหน่ำเป็นการใหญ่ แต่เด็กแก้วไม่สามารถทนไหว เลยหมอบลงกับพื้น ทำให้ขนาดของไอ้เริงมันหลุดออกมาชี้เด่ ส่ายหัวไปมา อย่างน่าสะพรึงกลัว หนูพิมพ์จ้องมองดูอยู่อย่างอารมณ์รัญจวน ไอ้เริงมันจึงจูงหนูพิมพ์มานอนหงายข้างเด็กแก้วสาวใช้ หนูพิมพ์เสมือนรู้รีบแย้มขาให้ทันที ไอ้เริงมันกำลังหน้ามืดเต็มที เลยจ่อกดเข้าไปอย่างรวดเร็วไม่ได้บันยะบันยัง จนหนูพิมพ์ผวากอดรัดเอาไว้ร้องออกมา “อูย..คุณ พิมพ์เจ็บค่ะ…เบาๆก่อน” ไอ้เริงเสมือนรู้ มันบรรจงจูบหนูพิมพ์อย่างทนุถนอม เอามือช้อนประคองหัวขึ้นมา แล้วกดแอ่นบั้นเอว ขาหนูพิมพ์เกี่ยวรัดตะโพกของไอ้สามล้อแดงถีบเอาไว้ หนูพิมพ์เพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เองว่าความสุขของการได้“ร่วมกัน” มันอยู่ตรงนี้นี่เอง หนูพิมพ์จึงแอ่นเด้งรับด้วยอารมณ์ที่มีถงขีดสุด ไอ้เริงมันทั้งโยกทั้งคลืงจนหนูพิมพ์ร้องบอกออกมาว่า “คุณคะ ไม่ไหวแล้ว พิมพ์จะ…จะ…ฉี่เล็ดอยู่แล้วค่ะ” “ผมก็เหมือนกันครับ คุณหนูครับ” ไอ้เริงมันตอบรับคำ แล้วจับขาหนูพิมพ์ยกขึ้นสูง พร้อมแอ่นเอวกดกระหน่ำลงไปได้อีกเพียงสองสามครั้ง หนูพิมพ์ก็เกร็งร่างแน่น สองมือโอบกอดคอไอ้สามล้อถีบสีแดงเอาไว้ หน้าแหงนหลับดาพริ้ม ร่างแก้วขาเกี่ยวรัดเอาไอ้เริงเอาไว้ ไอ้เริงสุดจะทนอีกต่อไป เลยพ่นฉีดของเหลวจำนวนมากมายใส่เข้าไปในบ่อน้ำของหนูพิมพ์ “อุ้ย…อุ๊ย…อะไรน่ะ…มันเสียว…” หนูพิมพ์ร้องบอกขณะที่ไอ้เริงมันฉีดของเหลวจำนวนมากเข้าไปช้างใน หนูพิมพ์นอนหงายถ่างขาอ้าซ่าหลับไหลไปด้วยความเพลีย ส่วนเด็กแก้วก็นอนควํ่าหน้าหลับไหลไปด้วยความเพลียเช่นกัน ไอ้เริงมันจับขาหนูพิมพ์แย้มดู มันก็ตกใจในภาพที่ปรากฎต่อสายตา ความกลัวในเรื่องความผิดกลับไหลเข้ามาสู่สามัญสำนึกทันที ยิ่งเลือดที่ไหลจากแผลที่ฉีกขาดของหนูพิมพ์ไหลออกมามากแล้ว ทำให้ไอ้เริงเกิดความกลัวอย่างมาก หันไปทางเด็กแก้วสาวใช้ แย้มก้นดูก็เห็นคราบเลือดที่ตรงง่ามก้นอีกเข่นกัน ไอ้เริงรีบแต่งตัวโดยไม่ได้ล้างทันที สมองมันคิดอย่างเดียวว่า“หนี” มันแต่งเสร็จก็หันไปมองตรงโต๊ะเครืองแป้งของสาวใช้เห็นมีกระเป๋าสตางค์วางอยู่ มันจึงเปิดออกดูเห็นมี แบงก์ร้อยม้วนรวมก้นอยู่ มันจึงคิดว่าเอาเป็นทุนไปก่อนดีกว่า แล้วมันก็ยัดเงินจำนวนนั้นลงกระเป๋า แหงนไปทางหนูพิมพ์ เห็นที่คอสวมสร้อยคอทองคำอยู่ พร้อมสร้อยข้อมือเล้นเล็กๆอยู่ ไอ้เริงไอ้สามล้อถีบหบุ่มจึงแกะปลดเอาติดมือไปเป็นทุนเผื่อหนี ไอ้เริงทิ้งสองเด็กสาวให้นอนหลับไหลไปด้วยความอ่อนเพลียอยู่อย่างนั้น มันถีบรถสามล้อคู่ชีพตรงดิ่งกลับบ้านโดยที่ไมได้ร้องเอ่ยว่าขอชื้อขวดเศษเหล็กกระดาษเก่าเลย มันเข้าไปที่ ห้องเข่าของมัน เห็นปลอดคน มันก็เลยม้วนเสื้อผ้าทั้งหมดลงใส่ลังกระดาษแล้วเก็บที่นอนหมอน มุ้ง กะทะและเครื่องครัวใส่สามล้อถีบลีแดงคู่ชีพ ถีบหนีออกจากห้องเช่านั้นไปโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าไอ้เริงไอ้สามล้อถีบสีแดงนั้นมันย้ายหนีไปที่ไหน และเพราะอะไร มันจึงเร่งรีบย้าย แบบรีบด่วนอย่างนั้น ส่วนทางบ้านคุณนายวิไลนั้น เมื่อกลับมาบ้านเห็นสภาพลูกสาวที่ระบมชอกขาอย่างนั้น ก็จะตรงเข้าเล่นงานเด็กแก้วสาวใช้ แต่หนูพิมพ์ร้องบอกแม่เอาไว้ว่าไอ้เริงมันเข้ามาแล้วปล้ำเอาหนูพิมพ์เข้า เด็กแก้วพยายามจะช่วย มันเลยทำร้ายจนสลบและก็จัดการร่วมทางด้านหลังจนฉีกขาดเหมือนกัน เด็กแก้วสาวใช้เลยรอดตัวไปได้อย่างสบาย คุณนายวิไลไม่ได้แจ้งความว่าหนูพิมพ์โดนข่มขืน เพราะไม่ต้องการสร้างราคีให้เปื้อนตัวลูกลาว จึงแจ้งความเพียงว่าสาวใช้ถูกปล้นทรัพย์และข่มขืน โดยเด็กแก้วสาวใช้ถูกส่งไปรักษาที่หนึ่ง ส่วนหนูพิมพ์นั้นคุณนายวิไลพาไปรักษาที่โพลี่คลินิคเอกขนแห่งหนึ๋ง ทำการเย็บบาดแผลตกแต่งรอยที่ฉีกขาด ตำรวจไม่ได้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับไอ้สามล้อถีบสีแดงมากนัก แต่ไอ้เริงมันก็ถีบรถสามล้อแดงคู่ชีพของมันไปหา“เสี่ยว”ของม้นแถวสำโรง เพราะมันคิดว่าข้ามถิ่นดีกว่าหมู่บ้านแถวนั้นที่สร้างขึ้นใหม่ๆก็ยังมีอีกมาก ไอ้เริงไอ้สามล้อถีบลีแดงคนเดียวที่ทำให้สามล้อถีบขายขวดในย่านนั้นต้องเอาสีไปทารถให้เป็นสารพัดสีเลย เข่นเหลืองบ้าง เขียวบ้าง ดำบ้าง เพราะยามใดที่ตำรวจสายตรวจฃี่รถผ่านมาเจอ ถ้าเห็นสามล้อถีบรับชื้อของเก่าลีแดงละก็ จะเอาตัวไปโรงพักทันทีเลย อนิจจา ไอ้เริงไอ้สามล้อแดงช่างสร้างวีรกรรมจริงๆเลย เนี่ยเอ็งกำลังจะไปสร้างแถวสำโรงอีกแล้ว ไม่ช้าไม่นานแน่ สามล้อถีบสีแดงในกรุงเทพมหานครจะมีสีสันหลายหลากแตกต่างกันไป เพราะคนชื่อ“ไอ้เริง”คนเดียว

Comments are closed.